Sietse en Femke 1 augustus 2018

Een beetje vreemd, maar wel lekker!

Woensdag 1 augustus 2018 Een prachtige zomerse dag. En zomer is het in Nederland! Krantenkoppen die melden dat de 40 graden weleens aangetikt kunnen worden. Zo heet is het niet geworden maar met 37 graden verleden week was het ook heet te noemen. Gelukkig was het vandaag wel warm maar met 26 graden prima vertoeven in Brabant.

In de voorbereiding werd duidelijk dat Femke en Sietse geen doorsnee bruidspaar zouden zijn. Met een 18 bladzijde draaiboek voor de dag laat dit bruidspaar, cq. wil dit bruidspaar niets aan het toeval overlaten. Voor dickdefotograaf alleen maar lekker als er van te voren duidelijk is hoe zo’n dag gaat verlopen. Echter begon mijn dag om 08.00 uur en zal de reportage om 21.30 uur eindigen. Naast de benodigde apparatuur dus ook maar extra shirts, handdoek en veel drinkwerk mee.

DdfGblogKlokslag 08.00 uur aanwezig bij het huis van de bruid in Almkerk. Na een bakje koffie arriveerde daar ook de kapster/visagist Kimberly. Nadat Kimberly haar spullen had geïnstalleerd, begon de bruidsreportage.

De voordelen van een woonkamer in rijtjeshuis is dat de kamer compact en overzichtelijk is. Het nadeel is dat er vaak twee grote ramen tegenover elkaar zitten. Dit zou je kunnen ondervangen door de gordijnen van één van de ramen dicht te doen. Echter in dit geval zou de kapster/visagiste dit niet in dank nemen. Dan wordt het improviseren en neem aan dit zou die dag vaker worden gedaan.

Na het fotograferen tijdens het kappen en opmaken van de bruid, vertrok ik naar Woudrichem waar de bruidegom zijn eigen ging aankleden. Het vesting stadje is natuurlijk een prachtdecor voor iedere fotograaf. De vorige bruidsreportage is ook daar gemaakt. De ouders van de bruidegom wonen midden in het centrum van Woudrichem met zicht op de kerk. Het steegje naast hun huis geeft een magistraal uitzicht op de Sint-Martinuskerk. De oorsprong van deze kruiskerk zou in de 7e eeuw gelegen zijn, toen een metgezel van de Heilige Willibrord hier een kapel zou hebben gesticht.

De huidige, aanvankelijk aan Sint-Martinus gewijde kerk stamt uit de 15e eeuw. In 1573 werd een groot deel van Woudrichem door de Geuzen in de as gelegd om de Spanjaarden te beletten de stad in te nemen. Alleen de muren van de toenmalige kerk bleven overeind. De herbouw liet aanvankelijk door geldgebrek op zich wachten, maar kwam in 1621 gereed De kerk was inmiddels een hervormde kerk geworden: de eerste protestantse predikant trad in 1585 aan. In 1841 werd de kerk gerestaureerd en opnieuw verbouwd. (bron Wikipedia®)

Een ander opvallend ding is de trouw auto. Een Engelse Landrover uit 1974. Door het bruidspaar helemaal opgeknapt. Voor deze gelegenheid voorzien van strikjes en uiteraard bloemstuk aan de voorkant. Na ook foto’s van de bruidegom te hebben gemaakt die dit keer door zijn vader is aangekleed, ging het ook voor het bruidspaar gebeuren. Zoals gebruikelijk instrueerde de fotograaf de bruidegom dat hij niet direct mocht voorrijden bij de bruid thuis en dat ik hem zou komen halen. Eerst nog foto’s van de wachtende bruid maken die inmiddels in haar door de zus van de bruid gemaakte jurk was gehesen.

En toen gebeurde het… Mijn camera’s hingen aan een Rollei Pro Camera Strap Double zodat ik niet meer met de schouderbanden in de knoop zou raken. Echter het nadeel van dit systeem is dat de camera’s ondersteboven komen te hangen. Met een speedlite op de hotshoe zou het moeten kunnen maar in de praktijk en met deze hitte bleek de lijm van de Olympus hotshoe het gewicht van de speedlite niet te kunnen dragen en liet de hotshoe van de camera zelf los.

Bam… Flitser op de grond. Bruidegom die er aan komt. Een bruidsreportage die nagenoeg nog moet beginnen. Handje volk dat staat te wachten op de bruidegom. Dan voel je als fotograaf nog kleiner worden als dat je al bent… En vloeken en schelden mag je niet want iedereen kijkt toe…

Tijd om een oplossing te verzinnen is er niet want je moet door. Je vraag aan de partner van de ceremoniemeester of hij de flitser even wilt vast houden en stoïcijns ga je door met je werk. Later in de auto op weg naar de fotoshoot locatie kan je je zelf laten gaan maar dan is het meeste stoom er wel van af. Na een slokje water al zou je geneigd zijn naar wat sterkers, kan je je ook richten op een oplossing voor de rest van de dag. Je werkwijze wordt ruw verstoord en je zou naar een andere strategie moeten. Daarom werk je als fotograaf met twee toestellen zodat je altijd door kan als de andere het begeeft. Ook heb je als fotograaf een tweede flitser mee dus je kan door.

Een fotoshoot in een park met heel veel bomen met een stralend zonnetje is ook niet de meest eenvoudige fotoshoot. Ook loop je in de schaduw, het licht is nergens het zelfde. Dit bruidspaar gaat in hoge uitzondering het trouwalbum helemaal zelf maken. Ook de soort foto’s hebben zij in de regie. Samen met de ceremoniemeester. Voor de fotograaf wel relaxed daar hij zich dan op de moeilijke lichtomstandigheden kan richten en zo af en toe een creatieve bijdrage hoeft te leveren. Maar met dit bijzondere bruidspaar bruist het van de inspiratie en worden er echt hele leuke foto’s gemaakt. Maar er wordt bovenal heel erg veel gelachen zodat de fotoshoot in een heerlijk ontspannen sfeer verloopt. Je zou bijna vergeten dat je panne hebt gehad.

De trouwceremonie vond plaats in Geertruidenberg. Het bruidspaar ging naar Woudrichem waar het met de dag gasten in optocht naar Geertruidenberg gaat rijden. In de voorbereiding al ontdekt dat PUUR Achter de Markt, de trouwlocatie van vandaag, wel eens een lastige klus zou gaan worden zonder de speedlite op de camera. I.p.v. meerijden in de stoet, rechtstreeks naar Geertruidenberg om voor te bereiden op de ceremonie.

PUUR! Achter de Markt in Geertruidenberg is een unieke trouwlocatie. Dit monumentale pand deed vroeger dienst als wapenarsenaal en later als gevangenis. De unieke sfeer van PUUR! Achter de Markt wordt gecreëerd door verschillende elementen van toen en nu. Een rij prachtige kroonluchters, muren in zachte pastelkleuren en prachtige meubels maken deze locatie tot een intiem, trendy maar vooral romantisch geheel. Het pand heeft geen ramen, Dat maakt het voor een fotograaf niet gemakkelijker en is deze genoodzaakt om te werken met een speedlite op zijn camera. En dit is nu net wat we vandaag niet meer hebben…

Als vervend Strobist fotograaf heeft hij nog een oud Yongnuo Speedlight YN460-RX flitser met bijpassende Speedlight Commander in zijn fototas zitten. De YN460-RX flitser is niet echt bepaald een flitser die je als speedlite zal inzetten. Maar nood breekt wet. Deze kan op de Canon geplaatst worden. De TTL van deze flitser is helaas niet echt betrouwbaar dus moet er handmatig aangestuurd worden. De Metz die als speedlite niet meer ingezet kan worden had een groter richtgetal wat toereikend was om in deze donkere omgeving goed licht af te geven. Inmiddels was het gezelschap al gearriveerd en was er geen tijd meer om statief bij te halen. De eerste foto’s vielen behoorlijk donker uit en er was toch wel lichtelijke paniek te zien. Opeens ontstond het idee om de Metz flitser als off-camera in te zetten. In de ene hand de camera en de andere de Metz flitser werden er toch redelijk belichte foto’s geschoten zonder de ISO waarde sky high te moeten zetten.

Na het aansnijden van de taart, wat overigens ook gewoon op de trouwlocatie gebeurde, was er tijd om de resultaten van die middag te bekijken. Ondanks de stress en de schade gevallen is met improvisatie best een redelijk resultaat neergezet. Na de taart en de BBQ op PUUR Achter de Markt was er tijd over om het bruidspaar met alle gasten afzonderlijk op de foto te zetten. ook een groepsfoto gemaakt van het bruidspaar met alle dag gasten. Daar de Canon was voorzien van een lichtsterke 50 mm lens, moest er voor een groepsfoto wel wat afstand worden genomen. Vanaf boven af (dijkje) en dan de gasten conisch plaatsen zodat ze allemaal in beeld paste. Dat het uiteindelijke resultaat in hartvorm is te zien, was eerlijk gezegd toeval maar wel een leuk detail.

Het ijsje als dessert werd genuttigd in het Arsenaal St. Gertrudis een voormalige opslagplaats voor wapens en hedendaags als feestlocatie voor de Arjan van Dijk Groep. Waar je in PUUR nog via het lichte plafond indirect kon flitsen, was dat hier onmogelijk. De ceremoniemeester had nog een spelletje voor het bruidspaar bedacht zodat er met licht ge-experimenteert kon worden. Met de uitkomst van dit experiment kon de openingsdans op beeld worden gezet.

Na de openingsdans kwam er een einde aan een hele lange dag fotograferen. Ondanks de 13 uur werden de andere ochtend toch maar tegen de 700 foto’s ingeladen op de computer. Al met al een hele leuke dag met leuke mensen en een bijzonder bruidspaar.